Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΟΚΚΟΡΑΣ ΣΤΟ ΚΟΠΑΔΙ

 

Η φωτογραφία είναι προϊόν ΑΙ αφού δεν υπήρχε περίπτωση να βγει τέτοια φωτογραφία, λόγω ομηρικών μαχών 

Το κοπάδι αναπτυσσόταν κανονικά, στο πρώτο κοτέτσι, χωρίς ακόμη να έχει ενεργοποιηθεί σεξουαλικά ο πλουμιστός κι όμορφος κόκκορας που ήταν ίδιας ηλικίας με τις κότες, ο οποίος όσο περνούσε ο καιρός έβαζε μεν βάρος αλλά δεν ωρίμασε για να εκπληρώνει τα καθήκοντά του.

Ψάχνοντας στον "ρουφιάνο" όπως αποκαλώ την ΑΙ, είδα ότι με 30 κότες θα χρειαζόταν ακόμη ένας ή και δύο κόκκορες τουλάχιστον, για να παίρνω, αργότερα, όταν θα γεννούσαν, γονιμοποιημένα αυγά αφού είχα σκοπό να τα βάζω στην κλωσσομηχανή.

Η ανάγκη αρχικά, ενός δεύτερου κόκκορα λοιπόν, κατέστη αδήριτη. Με ένα τηλέφωνο, από φίλο σε φίλο και την άλλη μέρα ο δεύτερος κόκκορας προστέθηκε στο κοπάδι. Ήταν μαύρος, με λειρί που λες κι ήταν φαγωμένο, με πράσινες ανταύγειες αλλά ώριμος και νευρικός. Με το που μπήκε στο κοπάδι, επιβλήθηκε. Το κικιρίκου του, δεν ήταν όσο κελαηδιστό θα το ήθελα αλλά δεν κολλάμε εκεί...

Ο νεαρός κόκκορας, κρυβόταν ο καημένος. Στην δύση ο μαύρος και πιο ώριμος κόκκορας, στην ανατολή ο νεαρός...  Στην ανατολή ο μαύρος, στην δύση ο άλλος...

Και να φανταστεί κανείς ότι ο μικρός δεν ήταν ώριμος σεξουαλικά ακόμη... Του πήρε με την μία τον αέρα ο μαύρος. Αναρωτήθηκα, τι θα γινόταν όταν κι αυτός, ο νεαρός, θ' άρχιζε να διεκδικεί το μερίδιό του από τα "κορίτσια" όπως αποκαλώ τις κότες.

Εν τω μεταξύ, τις πρώτες ημέρες δεν υπήρχαν σεξουαλικές συνευρέσεις μεταξύ του μαύρου κόκκορα και τις κότες, προφανώς γιατί δεν ωρίμασαν τα "κορίτσια". Μετά από λίγο όμως ξεκίνησαν...

Ο νεαρός κόκκορας θεατής του θεάματος από μακριά, σε μια γωνιά, μέχρι που μια μέρα πήρα κι αυτός το βάπτισμα του πυρός. Εκεί να δείτε μάχη!

Μόλις τον έβλεπε, ο μαύρος κόκκορας, να συνευρίσκεται με κότα, έτρεχε με ορμή πάνω του και του επιτίτθονταν. Χαμός!

Πλέον, ο μαύρος περισσότερο ήλεγχε τον νεαρό για να μην συνευρίσκεται με τις κότες παρά να συνευρίσκεται ο ίδιος μ' αυτές...

Ο νεαρός με τον καιρό μεγάλωσε κι έγινε πιο ογκώδης από τον γηραιότερο μαύρο αλλά ακόμη δεν του είχε πάρει τον αέρα. Οι μάχες ήταν ομηρικές. Ο μαύρος παρέμενε ο αρχηγός του κοπαδιού, με τον νεαρό και πλουμιστό να χτυπάει σαν αντάρτης και να φεύγει...

Το δε πρωί που άνοιγα το κοτέτσι, όταν έβγαινε ο νεαρός, ορμούσε στην πρώτη κότα που έβρισκε μπροστά του, την ώρα που ο μαύρος προσπαθούσε να κουμαντάρει τα "κορίτσια". Νεανικές ορμές... 

Πολλοί, με εμμονή στο σεξ, ονειρεύονται να ήταν κόκκορες αλλά ξεχνάνε ότι όλοι, εν τέλει, καταλήγουν στον φούρνο ή την κατσαρόλα... 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

  Στις 21 Μαρτίου 2026 πήγα στον φίλο μου τον Π. να παραγγείλω κότες. Ξεκινήσαμε από τις κότες και καταλήξαμε να μου λέει διάφορα θαυμαστά που βίωσε με τον πνευματικό μας οπότε η συνάντηση κράτησε κανά δυο ώρες... Με τα πολλά, λόγω ΠΑΟΚτσήδικων φρονημάτων, παρήγγειλα 15 άσπρες Leghorn και 15 μαύρες Super Harco. Σε μια εβδομάδα θα έρχονταν... Κότες παρήγγειλα αλλά κοτέτσι ακόμη δεν είχα φτιάξει... Πού θα κάνουμε το κοτέτσι; Οι απόψεις διΐσταντο μεταξύ εμού και του παππού... Έκανα πίσω, λόγω ηλικίας, αν και ήξερα ότι στο τέλος θα μεταφερθούν εκεί που είπα από την αρχή... Όπως λέει και η γυναίκα μου «μα πώς γίνεται στο τέλος πάντα να έχεις δίκιο!».  Με την δικαίωση μένω πάντα... Δεν βαριέσαι. Το κοτέτσι έγινε, με την βοήθεια ενός φίλου ξυλουργού. Προσωπικά, μου φάνηκε μικρό για 30 κότες αλλά πάμε παρακάτω. Στις 28 Μαρτίου, τηλέφωνο ο Π. «οι κότες ήρθαν!» . Ο Π. είχε τρεις ποικιλίες κότες. Εκτός αυτές που του παρήγγειλα, είχε και καφέ κότες Iza Braun. Πήγα φόρτωσα τις δι...

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΟΤΕΤΣΙ

  Αφού εγκαταστήσαμε το κοπάδι στο κοτέτσι, άρχισα να ψάχνω για φωλιές, στο ίντερνετ, αφού δεν είχα χρόνο και την ηρεμία να καθίσω να κατασκευάσω μερικές. Έτσι λοιπόν πήραμε έτοιμες. Ψάχνοντας στο ίντερνετ, με μεγάλη έκπληξη βρήκα ότι στην πόλη μου υπήρχε ένα από τα πιο εξειδικευμένα μαγαζιά στην χώρα μας, στο θέμα των πτηνών και το είχε ένας παλιός γνωστός μου. Ας τον κάνουμε και λίγη διαφήμιση, γιατί το αξίζει: https://www.kotokotakia.gr/   Πήγα λοιπόν να πάρω τις φωλιές από 'κει. Για καλή μου τύχη βρήκα στο μαγαζί, άλλον γνωστό, ο οποίος συνεργάζεται με τον ιδιοκτήτη. Και οι δυο, με πολλές γνώσεις στο αντικείμενο και με διάθεση να με βοηθήσουν στο κάθε τι. Με τα πολλά, αγοράζω τις φωλιές και πάω στο κοτέτσι και τις συναρμολογώ, με σχετική ευκολία. Το πρώτο κοτέτσι είχε τον ευρύτερο χώρο, αρκετά περιφραγμένο αλλά το ίδιο είχε αρκετά κενά και τρύπες, τα οποία προσπαθούσα διαρκώς να κλείνω. Ο φίλος ο Πετράν που έχει κι αυτός κότες άρχισε να μου λέει ιστορίες, για κουνάβια, νυφ...