Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΚΛΩΣΣΟΜΗΧΑΝΗ: ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΠΕΙΡΑ



Το κοπάδι παρέμεινε στο πρώτο κοτέτσι, μέχρι να οργανώσω το δεύτερο. 

Πήρα και κλωσσομηχανή για να έχω να ασχολούμαι αφού μου μπήκε για τα καλά το μικρόβιο του ερασιτέχνη πτηνοτρόφου. Ως γνωστόν, μπορεί να είσαι και CEO πολυεθνικής αλλά ότι έχει σχέση με το μεράκι εκεί είμαστε όλοι ίσοι. Αν και τώρα που το σκέφτομαι, πρέπει οι πιθανότητες για να γίνεις CEO πολυεθνικής, να είναι αντιστρόφως ανάλογα σε σχέση με τα μεράκια σου...

Ο φίλος ο Στέλιος μου έφερε καμιά πενηνταριά αυγά και καμιά εικοσιπέντε μου έδωσε ο άνθρωπος που έχει το μαγαζί που αγοράζω τις τροφές. Μου είπε ότι είναι Αυστραλόπ - κάπως έτσι μου την είπε - μια ράτσα που και γεννάει αυγά και κάνει για κρέας.

Με 75 αυγά λοιπόν το πρώτο πείραμα με την κλωσσομηχανή ξεκίνησε. Την έβαλα σε ένα αποθηκάκι, με χαμηλή θερμοκρασία και γέμισα κάτι μπουκάλια με νερό που είχε, από τα οποία θα είχε υγρασία. Κινεζιά κανονική.

Τρεις και λίγο όλο περνούσα και κοιτούσα αν λειτουργεί σωστά. Η προοπτική να βγάλω πουλάκια μ' ενθουσίαζε. Τηλέφωνα, φωτογραφίες με τον Στέλιο για το πώς πάει το "εργοστάσιο" κι ένα ευχάριστο ενδιαφέρον για την πορεία του κλωσσήματος.

Οι μέρες έφτασαν, η εικοστή πρώτη ημέρα ήρθε κι εγώ όλος προσμονή να δω το αποτέλεσμα. Περίμενα, περίμενα ...τίποτα... Σκεφτόμουν αν είχα μετρήσει καλά τις ημέρες... Εικσοτή δεύτερη μέρα ...τίποτα... Εικοστή τρίτη τα παράτησα όταν η ανηψιά μου μού είπε ότι δυο αυγά έσπασαν το κέλυφος! Πήγα να δω κι είχαν ανοίξει δυο μικρές τρυπούλες και φαινόταν το ράμφος τους που προσπαθούσε να σπάσει και το υπόλοιπο αυγό... 

Πού με θες εμένα, από πάνω όλη μέρα! Να δω πως θα σπάσουν το κέλυφος και να απελευθερωθούν...

Εις μάτην όμως... Το ένα από τα δύο την επόμενη μέρα σταμάτησε την προσπάθεια ενώ το άλλο που ήταν πιο μαχητικό, έσπασα εγώ το κέλυφος μήπως και το βοηθήσω γιατί είδα ότι δεν είχε την απαραίτητη δύναμη... Το κέλυφος το έσπασα αλλά είχαν κολλήσει κομμάτια από αυτό πάνω του και το καημένο δεν μπορούσε να απελευθερωθεί. Αδίκως...

Όλοι οι φίλοι μου είχαν τονίσει, την σωστή διαχείριση των επίδοξων νεοσσών στην τελική απελευθέρωσή τους αλλά για μένα ήταν η πρώτη φορά και μάλλον ήδη τα είχα κάνει όλα λάθος.

Προσπαθώντας, να βγάλω συμπεράσματα τι έφταιξε και απέτυχε η προσπάθεια, το απέδωσα στους εξής λόγους:

1ο) η κλωσσομηχανή έχει κάτι μπουκάλια νερού ανάποδα για παροχή υγρασίας αλλά δεν έχει ενσωματωμένο υγρασιόμετρο κι αυτόματη πλήρωση, οπότε η υγρασία ήταν ανεξέλεγκτη

2ο) την έβαλα σε ένα αποθηκάκι με κρύο καιρό, κάτι που νομίζω να επηρρέασε την διαδικασία. Μπορεί το μηχάνημα εντός του να διατηρεί θερμοκρασία 37,8 βαθμούς κελσίου αλλά όσο νά 'ναι αλλιώς θα ήταν σ' έναν χώρο με καλύτερη θερμοκρασία, νομίζω

3ο) το τραπέζι πάνω στο οποίο έβαλα την κλωσσομηχανή είχε ανάποδη κλίση προς την πλευρά των μπουκαλιών με το νερό οπότε η παροχέτευση νερού ήταν μειωμένη κατά πολύ και πιθανόν μηδενική. Το αντιλήφθηκα στην πορεία και τα σήκωνα για να μπαίνει νερό στην κλωσσομηχανή αλλά μάλλον η ζημιά είχε γίνει.

Θα ξαναπροσπαθήσω, έχοντας πάρει κι ένα φορητό υγρασιόμετρο, το οποίο θα το ενσωματώσω στην κλωσσομηχανή αλλά σίγουρα αν ξαναγόραζα κλωσσομηχανή θα έπαιρνα κάποια στην οποία θα είναι αυτοματοποιημένη κι ελεγχόμενη εκτός της θερμοκρασίας και η παροχή υγρασίας. 

Αυτά λοιπόν με την πρώτη απόπειρα στην κλωσσομηχανή.

Θα προσπαθήσω ξανά... 

 

Υ.Σ.

Τα σχόλια είναι ελεύθερα. Απλά θα δημοσιεύονται μετά από έγκριση, για ν' αποφύγουμε τους κακοήθεις. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

  Στις 21 Μαρτίου 2026 πήγα στον φίλο μου τον Π. να παραγγείλω κότες. Ξεκινήσαμε από τις κότες και καταλήξαμε να μου λέει διάφορα θαυμαστά που βίωσε με τον πνευματικό μας οπότε η συνάντηση κράτησε κανά δυο ώρες... Με τα πολλά, λόγω ΠΑΟΚτσήδικων φρονημάτων, παρήγγειλα 15 άσπρες Leghorn και 15 μαύρες Super Harco. Σε μια εβδομάδα θα έρχονταν... Κότες παρήγγειλα αλλά κοτέτσι ακόμη δεν είχα φτιάξει... Πού θα κάνουμε το κοτέτσι; Οι απόψεις διΐσταντο μεταξύ εμού και του παππού... Έκανα πίσω, λόγω ηλικίας, αν και ήξερα ότι στο τέλος θα μεταφερθούν εκεί που είπα από την αρχή... Όπως λέει και η γυναίκα μου «μα πώς γίνεται στο τέλος πάντα να έχεις δίκιο!».  Με την δικαίωση μένω πάντα... Δεν βαριέσαι. Το κοτέτσι έγινε, με την βοήθεια ενός φίλου ξυλουργού. Προσωπικά, μου φάνηκε μικρό για 30 κότες αλλά πάμε παρακάτω. Στις 28 Μαρτίου, τηλέφωνο ο Π. «οι κότες ήρθαν!» . Ο Π. είχε τρεις ποικιλίες κότες. Εκτός αυτές που του παρήγγειλα, είχε και καφέ κότες Iza Braun. Πήγα φόρτωσα τις δι...

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΟΤΕΤΣΙ

  Αφού εγκαταστήσαμε το κοπάδι στο κοτέτσι, άρχισα να ψάχνω για φωλιές, στο ίντερνετ, αφού δεν είχα χρόνο και την ηρεμία να καθίσω να κατασκευάσω μερικές. Έτσι λοιπόν πήραμε έτοιμες. Ψάχνοντας στο ίντερνετ, με μεγάλη έκπληξη βρήκα ότι στην πόλη μου υπήρχε ένα από τα πιο εξειδικευμένα μαγαζιά στην χώρα μας, στο θέμα των πτηνών και το είχε ένας παλιός γνωστός μου. Ας τον κάνουμε και λίγη διαφήμιση, γιατί το αξίζει: https://www.kotokotakia.gr/   Πήγα λοιπόν να πάρω τις φωλιές από 'κει. Για καλή μου τύχη βρήκα στο μαγαζί, άλλον γνωστό, ο οποίος συνεργάζεται με τον ιδιοκτήτη. Και οι δυο, με πολλές γνώσεις στο αντικείμενο και με διάθεση να με βοηθήσουν στο κάθε τι. Με τα πολλά, αγοράζω τις φωλιές και πάω στο κοτέτσι και τις συναρμολογώ, με σχετική ευκολία. Το πρώτο κοτέτσι είχε τον ευρύτερο χώρο, αρκετά περιφραγμένο αλλά το ίδιο είχε αρκετά κενά και τρύπες, τα οποία προσπαθούσα διαρκώς να κλείνω. Ο φίλος ο Πετράν που έχει κι αυτός κότες άρχισε να μου λέει ιστορίες, για κουνάβια, νυφ...

ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΟΚΚΟΡΑΣ ΣΤΟ ΚΟΠΑΔΙ

  Η φωτογραφία είναι προϊόν ΑΙ αφού δεν υπήρχε περίπτωση να βγει τέτοια φωτογραφία, λόγω ομηρικών μαχών  Το κοπάδι αναπτυσσόταν κανονικά, στο πρώτο κοτέτσι, χωρίς ακόμη να έχει ενεργοποιηθεί σεξουαλικά ο πλουμιστός κι όμορφος κόκκορας που ήταν ίδιας ηλικίας με τις κότες, ο οποίος όσο περνούσε ο καιρός έβαζε μεν βάρος αλλά δεν ωρίμασε για να εκπληρώνει τα καθήκοντά του. Ψάχνοντας στον "ρουφιάνο" όπως αποκαλώ την ΑΙ, είδα ότι με 30 κότες θα χρειαζόταν ακόμη ένας ή και δύο κόκκορες τουλάχιστον, για να παίρνω, αργότερα, όταν θα γεννούσαν, γονιμοποιημένα αυγά αφού είχα σκοπό να τα βάζω στην κλωσσομηχανή. Η ανάγκη αρχικά, ενός δεύτερου κόκκορα λοιπόν, κατέστη αδήριτη. Με ένα τηλέφωνο, από φίλο σε φίλο και την άλλη μέρα ο δεύτερος κόκκορας προστέθηκε στο κοπάδι. Ήταν μαύρος, με λειρί που λες κι ήταν φαγωμένο, με πράσινες ανταύγειες αλλά ώριμος και νευρικός. Με το που μπήκε στο κοπάδι, επιβλήθηκε. Το κικιρίκου του, δεν ήταν όσο κελαηδιστό θα το ήθελα αλλά δεν κολλάμε εκεί... Ο νεαρός...